Η μηχανή του χρόνου

Bazaar των Δρόμων Ζωής: κάτι σαν τις πανελλήνιες. Όλο τον χρόνο τρέχεις, ψάχνεις, μελετάς, δημιουργείς, προετοιμάζεσαι, αγχώνεσαι, κουράζεσαι γι’ αυτές τις δύο (2!) ημέρες του Δεκεμβρίου, όπου θα κληθείς να αποδείξεις πως ό,τι έκανες ήταν αρκετό για να εξασφαλίσει το μέλλον σου, στην προκειμένη περίπτωση την επιβίωση αυτής της ομάδας για έναν χρόνο ακόμη.

Να γατί όλοι εμείς που συμμετέχουμε θα μείνουμε (εν μέρει) για πάντα παιδιά: δεν είναι η αγάπη γι’αυτό που κάνουμε, δεν είναι η δύναμη (ψυχική και σωματική) που επιστρατεύουμε, ούτε η φαντασία και το πάθος που χρειαζόμαστε γι’αυτήν την διαδικασία. Είναι γιατί κάθε Ιανουάριο βάζουμε τα ρολόγια να μετρούν τον χρόνο από την αρχή για τις επόμενες …πανελλήνιες που μας περιμένουν. Που να προλάβεις να σκεφτείς ότι μεγαλώνεις;;;

Έμμυ

One thought on “Η μηχανή του χρόνου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *